Power trio The Devil Dogs było prawdopodobnie najlepszym zespołem rock'n'rollowym w Nowym Jorku od drugiej połowy lat osiemdziesiątych końca ubiegłego wieku. Był także tym, który z większym wigorem i blaskiem kontynuował dziedzictwo wielkich grup punkowych ” Nowego Jorku ery „CBGB” (Ramones, Dictators, Dead Boys). Podobnie jak ich rodzice chrzestni (The Ramones i Dictators), The Devil Dogs nie mieli żadnych skrupułów, pokazując wpływ surfingu, garażowego rocka i bubblegum z lat 60. na ich muzykę, mimo że w istocie byli zespołem punk-rockowym. Spowodowało to pewne odrzucenie wśród rówieśników na scenie nowojorskiej, ale w zamian pozwoliło im połączyć ich popowy nastrój do tworzenia piosenek z dużą ilością chwytliwych refrenów, dokładnych chórków z wybuchowym, energicznym i hiper-przyspieszonym stylem rock'n'rolla.
Ich homonimiczny debiut z 1989 roku to zbiór 16 piosenek o adrenalinie nastolatków (są to przede wszystkim piosenki o dziewczynach i samochodach), wyeksponowanych z typową dla okresu dorastania gwałtownością i brawurą. Zawiera jedne z najbardziej znanych piosenek w swoim repertuarze, utwory grane od dziesięcioleci w rockowych barach na całym świecie ("Chinatown”, "Suck the Dog”, "Action”). Zawiera również niektóre z moich ulubionych utworów z całej ich kariery ("They Are Not Around”). Chociaż większość z nich została skomponowana przez jednego z dwóch założycieli zespołu - Andy'ego Gortlera (gitara) i Steve'a Baise'a (gitara basowa) - istnieje również kilka znaczących wersji (między innymi Ramones, Beach Boys, Ronettes), które brzmią jak oświadczenie woli. Wydaje się niewiarygodne, że zespół powstał nagle tuż przed nagraniem tego albumu, ponieważ wszystko to brzmi przekonująco i jest pełne charyzmy.
Zabłocie, 04.08.20
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz