Luke Haines’owi nie można zarzucić, że jest konformistą. Od samego początku, jego zespół The Auteurs specjalizował się w walce z uprzedzeniami i rzucaniu wyzwania publiczności swoim nihilistycznym podejściem. Ikonoklastowie z powołania, Agitatorzy z przekonania, Auteurs stanowili nieposkromioną grupę opryskliwą wobec brytyjskiej prasy specjalistycznej; jak i wobec pokolenia brit-pop, z którym musieli być rówieśnikami z kaprysu losu. Nie zważając na modę i komercyjne nakazy, The Auteurs podążali osobistą trajektorią zgodnie ze stricte artystycznymi ambicjami. W ten sposób stworzyli dziwną i stymulującą dyskografię, eksplorując ekspresyjne granice formatu tak pozornie dziecinnego jak popowa piosenka. Po dwóch więcej niż godnych uwagi albumach ostatecznie przełamali schemat trzecim, After Murder Park (1996), bardzo ambitnym i mrocznym albumem. W nim jego główny kompozytor, Luke Haines (głos i gitara), bawi się ideą nieświadomości i wydaje się budzić niektóre chochliki, które mogą powstać, gdy ktoś sztucznie zmienia stan ich świadomości. After Murder Park to praca z pokręconą wyobraźnią, w której najgorsze zbiorowe lęki i fobie - morderstwa dzieci, katastrofy lotnicze, zamachy terrorystyczne - służą jako metafora osobistych konfliktów.
Aby album brzmiał spójnie z tą symboliką, The Auteurs zatrudnia Steve Albini’ego - producenta muzycznego. W ten sposób After Murder Park jest również świadectwem ekscytującego starcia temperamentów w studio: starannej, ale heterodoksyjnej elegancji The Auteurs w obliczu inżyniera / producenta, który uczynił z surowości swój znak rozpoznawczy. Razem nagrali After Murder Park w Abbey Road Studios, w kilku ujęciach nagranych na żywo. Rezultatem jest intensywny album, który uchwycił zespół w momencie katharsis. Mieszanka jest bardzo gwałtowna. Gitary zajmują środek spektrum, a głos Luke'a Hainesa jest ukryty pod tą plątaniną nasyconych gitar. W tym kontekście słychać go śpiewającego z nowym stylem, znacznie bardziej agresywnym niż na poprzednich albumach ("New Brat in Town”). Niektóre utwory zaczynają się od zapalającego popowego nastroju, przerwanego okazjonalnymi wyładowaniami elektrycznymi ("Light Aircraft on Fire”, "Tombstone”). A w tej grze kontrastów łagodniejsze i najdelikatniejsze muzyczne momenty są jednocześnie najciemniejsze ("Unsolved Child Murder”). Album ten można uznać za zbiór groźnych halucynacji, w których odkrywane są chwile wielkiego piękna. Z pewnością After Murder Park zawiera jedne z najlepszych piosenek z The Auteurs ("Married to a Lazy Lover”, "Everything You Say Will Destroy You”), a wiolonczela niezwykle zainspirowanego James Banbury'ego nadaje każdej piosence ekspresyjne ciepło dzikiego brzmienia jego kolegów.
Zabłocie, 08.09.20
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz